ฝนตกหนัก…แถมมีลูกเห็บอีก

อากาศแปรปรวนมากๆเลยเมื่อกลางวัน จากร้อนๆอยู่ดีๆก็มีฝนกระหน่ำ ลูกเห็บตกเม็ดเล็กๆแต่เยอะ เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็น5555+ ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ……อยากจะออกไปถ่ายลูกเห็บก็กลัวฟ้าจะผ่า เลยไม่มีรูปไม่มีคลิปมาลงเลย….เสียดายจัง

เรื่องน่ารักๆของท่านแม่

บางทีเราไม่ต้องไปแสวงหาเรื่องตลกๆจากไหนให้ยุ่งยากเลย มันอาจจะเข้ามาหาเราเอง โดยมิได้นัดหมาย ……เรื่องของเรื่องก็คือ บังเอิญกล้วยที่บ้านมันสุกได้ที่พอดี ไอ้ครั้นจะกินแบบธรรมดามันก็ดูบ้านๆไป เลยขอให้ท่านแม่ทำบวชชีให้กินซะเลยดีกว่า หลังจากที่ท่านแม่บ่ายเบียงอยู่ตั้งนาน จนมาถึงตอนเย็น เพื่อนบ้านในหมู่บ้านมานั่งคุยกับท่านแม่อยู่ที่หน้าบ้าน จู่ๆท่านแม่ก็แสดงสปีริทจะทำกล้วยบวชชีขึ้นมาทันที ไอ้เราเห็นว้านั่งทำคนเดียวท่านแม่จะเหนื่อย ก็ขออาสาเข้าไปช่วยปลอกกล้วย กลับถูกไล่ออกมา ด้วยความน้อยใจเลยมานั่งเลียแผลใจอยู่หน้าจอทีวีเวลาผ่านไปไม่นานท่านแม่ก็ยกถ้วยใส่กล้วยบวชชีมา2ถ้วยเดินออกไปทางหน้าประตู ด้วยความสงสัยเราจึงถามไปว่า ทำไมไวจังมันเข้าเนื้อแล้วเหรอ………ไร้ซึ่งคำตอบใดๆจากปากท่านแม่ ความรู้สึกในตอนนั้นเหมือนโลกทั้งโลกทิ้งเราเอาไว้อยู่คนเดียว(เว่อครับ) เวลาผ่านไปได้ซัก10นาที ภาพที่ปรากฏตรงหน้าคือท่านแม่ถือถ้วยเดินกลับเข้ามาในบ้าน เราเลยถามไปอีกว่าเอากลับมาทำไม ท่านแม่จึงตอบมาด้วยความเขินๆเล็กน้อยว่ากล้วยมันฝาดไปหน่อย เราก็ขำในใจเพราะเชื่อว่าท่านแม่อยากที่จะอวดฝีมือการทำกล้วยบวชชีให้เพื่อนบ้านชิมแต่ด้วยความกลัวว่าเพื่อนบ้านจะเดินกลับบ้านไปซะก่อนเลยทำให้รีบไปหน่อย รสชาติมันเลยยังไม่เข้าที่ แต่ด้วยความที่ไม่อยากซ้ำเติมท่านแม่อาการที่เราแสดงออกไปได้คงมีแค่ทำใบหน้าให้นิ่งเฉยที่สุดแล้วมองไปที่ท่านแม่ …ทันใดที่สายตาประสานกลับท่านแม่ ทับพีตักขนมในมือท่านแม่ก็เคาะลงมาที่หัวเราทันที ………แหม…เป็นแม่ลูกกันนี่รู้ทันกันจริงๆขนาดขำในใจท่านแม่ยังรู้อีกเฮ้อออออออออ………

เรื่องของกุ้งน้อย….เชอร์รี่

 

วันนี้เอารูปตู้กุ้งที่เพิ่งจัดเสร็จมาให้ดู เป็นตู้เล็กๆสะดวกสำหรับการเคลื่อนย้าย ส่วนกุ้งที่เห็นในนั้นเป็นกุ้งแคระที่ชื่อว่ากุ้งเชอร์รี่ ลักษณะตามลำตัวเป็นสีแดงๆถ้ายิ่งเลี้ยงให้อาหารดีๆสีจะสดมาก ในตู้กุ้งควรหาซื้อกุ้งจากหลายๆร้านดีกว่าที่จะซื้อร้านเดิมๆตลอด การซื้อร้านเดิมตลอดอาจทำให้สายพันธุ์มันชิดเกินไป ทำให้ยิ่งเลี้ยงนานไปกุ้งจะสีไม่สวยไม่แดงและบางทีเป็นหมัน(เรื่องเป็นหมันนี่สังเกตุเองครับเพราะช่วงหลังๆกุ้งไม่ขยายฟันออกไข่เลย) แหล่งจำหน่ายก็ต้องจตุจักรหาได้ครบทั้งอุปกรณ์และตัวกุ้ง การเลี้ยงกุ้งแคระ ผู้เลี้ยงส่วนใหญ่จะเลี้ยงคู่ไปกับการจัดตู้ไม้น้ำ…..สายพันธุ์กุ้งแคระมีเยอะมาๆ

^0^น้องกุ้งคู่ใหม่…..น่ารักที่สุด

 

โฉมหน้าน้องกุ้งคู่ใหม่…น่ารักมาก กินเก่งไม่ก้าวร้าว……ตอนนี้ต้องถนอมสุดๆ ^0^

ตู้ปลามือสมัครเล่นจ้า

หุหุหุวันนี้มาอวดตู้ปลาซะหน่อย….ก็แต่งตามยถากรรม ใบของไม้น้ำอาจไม่เขียวสด เพราะตอนนี้ใช้ คาร์บอน แบบผงอยู่ ถาอะไรมันเข้าท่าเดี๋ยวพี่ชายจัดถังคาร์บอนชุดใหญ่ 5555+

2ปีที่ไม่มี…….

วันนี้ขอเขียนเรื่องแฟนเก่าๆซักหน่อย เพราะเมื่อคืนได้คุยกับเพื่อนๆเรื่องแฟนเก่าๆแลกเปลี่ยนกันฟัง ตามประสาคนโสด และไม่โสด ส่วนเราก็ห่างหายจาการมีแฟนมาได้ 2 ปี รู้สึกสบายใจยังไงก็ไม่รู้ ไม่ต้องกลุ้ม ไม่ต้องกังวล ไม่ต้องคิดมาก และไม่ต้องเสียใจ ตอนนี้ชีวิตอิสระมากๆได้ทำอะไรที่อยากทำ ได้ไปในที่ๆอยากไป มานั่งนึกๆไปทำไมเมื่อก่อนเราถึงโหยหาความรักนักนะ ทั้งๆที่มีมาทุกครั้งก็มักจะ

MINUSCULE(เหล่าแมลงและผองเพื่อน)

เป็นการ์ตูนสำหรับเด็กๆที่ดูแล้วตลกร้ายจริงๆครับ….นั่งดูไปอมยิ้มไปสำหรับคนที่ไม่เคยดูนะครับ..จะได้ไปหามาดูกัน

มาร์ค ทเวน

ถ้ามองย้อนไปสมัยเมื่อผมยังเด็กๆมีหนังสืออยู่เพียงแค่ 2 เล่มที่เป็นนิยายที่แปล จากต้นฉบับภาษาอังกฤษ ที่อ่านจนติด เห็นจะเป็นนิยายชื่อ “The Adventures of Huckleberry Finn” และ “The Adventures of Tom Sawyer” เขียนโดยนักเขียนชื่อ ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์ (Samuel Langhorne Clemens) หรือในนามปากกา Mark Twain ถึงแม้ตอนนี้ เรื่องราวต่างๆใน นิยาย2เล่มนั้น ผมอาจจะจำได้เพียงแค่คร่าวๆ แต่ความรู้สึกดีๆที่มีต่อนิยายทั้ง2เล่มนั้นก็ยังมีอยู่ พอโตมาได้อ่านได้ศึกษาประวัติของตัว นักเขียนแล้ว ทำให้ผมเข้าใจเลยว่า เป็นคนที่ยิ่งใหญ่มากๆคนนึงของโลก ยิ่งใหญ่และถูกยกย่องโดยฝีมือ ไม่ใช่เพราะใครอุปโลกเชิดชูแบบจอมปลอม ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์ เป็นคนอเมริกา เกิดเมื่อ 30 พฤศจิกายน พ.ศ.2378 หรือ หรือ ค.ศ.1835 ที่รัฐ ฟลอริดา,มิสซูรี ใช้นามปากกา ว่า มาร์ค ทเวน ยึดอาชีพเป็นทั้ง วิทยากร และนักเขียน และงานเขียนที่สร้างชื่อ ก็คือหนังสือทั้ง2เล่มที่ผมกล่าวมา (ใน วิกิพีเดียไทย ยังกล่าวว่ามาร์คทเวนยังมีอาชีพเป็น คนขับเรือกลไอน้ำ นักขุดทอง และนักหนังสือพิมพ์ อีกด้วย)

เมื่ออายุได้ 4ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไป Hannibal,Mississippi (เมื่องชื่อดังในเรื่องเหยียดผิวในสมัยก่อน) และที่เมืองท่าแห่งนี้นี่เองที่เป็นแรงบัลดาลในเค้าโคลงเมืองที่อ้างอิงในนิยายทั้ง2เล่มข้างต้น

Shower Cream & Shampoo

เฮ้อ…….วันนี้มีเรื่องเปิ่นๆเกิดขึ้นอีกแล้ว ขนตามตัวเลย สลวย เงางาม อย่างผิดสังเกตุ (อันนี้เว่อครับ) เรื่องมันก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ บังเอิญวันนี้เพลียๆง่วงๆ หลังจากที่นั่งเล่นคอมพ์มาทั้งคืน เลยจะอาบน้ำให้สบายตัวแล้วเข้านอนเลย ก็แปรงฟัน อาบน้ำไปตามปรกติ แต่ตอนล้างฟองออกจากตัวนี่สิก็สงสัย …เอ๊!!!ทำไมล้างแล้วตัวมันยังลื่นๆอยู่ แต่ก็คิดว่าคงไม่มีอะไรเพราะเคยใช้ ครีมอาบน้ำที่เป็นแบบนี้(แต่โดยส่วนตัวผมไม่ชอบ) อาบเสร็จเช็ดตัว ใส่เสื้อผ้าเข้านอน(เช้า)ตื่นขึ้นมาอีกทีก็บ่ายๆแล้ว ..ล้างหน้าแปรงฟัน(อีกที) มันมาผิดสังเกตุตรงที่แค่ล้างมือ ยังไม่ทันได้ใช้สบู่เลย ทำไมผิวมันยังไม่หายลื่น ปกติครีมอาบน้ำที่มีสารบำรุง มันจะซึมซับแล้วหายลื่นไปเอง ก็แปลกใจเลยลองดมครีมอาบน้ำที่คิดว่าใช้เมื่อเช้า แปลกจริง มันคนละกลิ่นกับเมื่อเช้า ลองดมแชมพู

วันเหนื่อยๆ

……วันนี้ตอนที่ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกแปลกๆ ตอนที่มองนาฬิกา เห็นเป็นเวลา 10.50 น.  เอ๊ะ !! ทำไมเรานอนน้อยจัง เพราะเมื่อคืนเราก็เล่นเน็ต แชทกับเพื่อนๆจนถึง 7 โมงเช้า ปกติมันต้องตื่นโน่น 4-5 โมง