อากาศแปรปรวนมากๆเลยเมื่อกลางวัน จากร้อนๆอยู่ดีๆก็มีฝนกระหน่ำ ลูกเห็บตกเม็ดเล็กๆแต่เยอะ เป็นครั้งแรกเลยที่ได้เห็น5555+ ตื่นเต้นๆๆๆๆๆ……อยากจะออกไปถ่ายลูกเห็บก็กลัวฟ้าจะผ่า เลยไม่มีรูปไม่มีคลิปมาลงเลย….เสียดายจัง

วันนี้เอารูปตู้กุ้งที่เพิ่งจัดเสร็จมาให้ดู เป็นตู้เล็กๆสะดวกสำหรับการเคลื่อนย้าย ส่วนกุ้งที่เห็นในนั้นเป็นกุ้งแคระที่ชื่อว่ากุ้งเชอร์รี่ ลักษณะตามลำตัวเป็นสีแดงๆถ้ายิ่งเลี้ยงให้อาหารดีๆสีจะสดมาก ในตู้กุ้งควรหาซื้อกุ้งจากหลายๆร้านดีกว่าที่จะซื้อร้านเดิมๆตลอด การซื้อร้านเดิมตลอดอาจทำให้สายพันธุ์มันชิดเกินไป ทำให้ยิ่งเลี้ยงนานไปกุ้งจะสีไม่สวยไม่แดงและบางทีเป็นหมัน(เรื่องเป็นหมันนี่สังเกตุเองครับเพราะช่วงหลังๆกุ้งไม่ขยายฟันออกไข่เลย) แหล่งจำหน่ายก็ต้องจตุจักรหาได้ครบทั้งอุปกรณ์และตัวกุ้ง การเลี้ยงกุ้งแคระ ผู้เลี้ยงส่วนใหญ่จะเลี้ยงคู่ไปกับการจัดตู้ไม้น้ำ…..สายพันธุ์กุ้งแคระมีเยอะมาๆ

โฉมหน้าน้องกุ้งคู่ใหม่…น่ารักมาก กินเก่งไม่ก้าวร้าว……ตอนนี้ต้องถนอมสุดๆ ^0^

หุหุหุวันนี้มาอวดตู้ปลาซะหน่อย….ก็แต่งตามยถากรรม ใบของไม้น้ำอาจไม่เขียวสด เพราะตอนนี้ใช้ คาร์บอน แบบผงอยู่ ถาอะไรมันเข้าท่าเดี๋ยวพี่ชายจัดถังคาร์บอนชุดใหญ่ 5555+

มาไว จบไว และก็เสียใจทุกครั้ง เสียใจทุกครั้งที่เป็นฝ่ายทิ้งเค้า และถูกเค้าทิ้ง ผู้หญิงบางคนนะก่อนคบกันก็ตกลงกันว่ารับได้ในนิสัยและตัวตนของเรา ก็ตกลงกันว่าจะไม่ก้าวก่ายในเรื่องส่วนตัวของกันและกัน แต่พอคบกันจริงๆ บางคนดันห้ามเราแม้กระทั่งเล่นเน็ต เป็นไปได้เหรอครับยุคนี้สมัยนี้จะมาห้ามไม่ให้เล่นเน็ต ผมไม่อยากเป็นกบในกะลานะ ต้องโทรหาบ่อยๆข้อนี้หลายๆคนอาจทำได้ แต่ผมเป็นคนที่ไม่ค่อยชอบคุยโทรศัพท์ มันเลยอึดอัด โทรไปก็ไม่รู้จะคุยอะไร เพราะวันทั้งวันก็แทบจะอยู่เป็นเงาตามตัวอยู่แล้วยังจะให้โทรไปหาอีกทำไม จะเอาเรื่องอะไรไปคุยกันนักหนา เข้าห้องน้ำกี่ครั้งกินข้าวกี่จานแทบจะรู้หมดแล้ว โทรไปหาแค่บอกว่ารัก ว่าคิดถึงวันละครั้งก็พอก่อนนอน บางคนงี่เง่าสุดๆ โทรมาขอไปเที่ยวกลางคืนกับเพื่อนๆ เราก็ให้ไปไม่ได้คิดมาก ซักพักโทรมาบอกว่าเราไม่ห่วง ไม่รักเค้าแล้วใช่มั้ย แต่พอวันไหนที่เราเกิดห้ามเพราะเห็นว่าใกล้สอบแล้ว ดันมาหาว่าเราไม่ไว้ใจ….ไม่ไหวจะเคลียร์จริงๆ บางทีหึงไม่เข้าเรื่อง แบบว่าเรากำลังเล่นเกมส์ออนไลน์อยู่ กำลังถามเพื่อนเรื่องโปรโมชั่นใหม่ เจ้าหล่อนเดินมาเห็นเรากำลังคุยกับเพื่อนในเกมส์ โอ้โห….ออกอาการวีนแตกเลย มันอะไรกันเนี่ย เห็นก็เห็นอยู่ว่าคุยกันเรื่องถามโปรโมชั่น ….เฮ้อ……ทั้งๆที่เราไม่เคยไปยุ่งเรื่องของเค้าเลย ไม่ก้าวก่าย ไม่หยิบมือถือเค้ามาดูโดยไม่ขออนุญาต แต่กับเราทำไมเค้าไม่ทำแบบนั้นบ้าง หรือเราโชคไม่ดีเองที่เจอแต่คนขี้หึง และงี่เง่า……ส่วนแฟนที่ดีทุกอย่างก็มีนะแต่อยู่กันไม่ได้นาน เพราะด้วยอายุของเค้าที่มากกว่าเรา แล้วต้องการอะไรที่เรายังไม่พร้อมยังอยากใช้ชีวิตโสดอยู่ ทำให้เค้าต้องมองหาคนที่พร้อมกว่าเรา …… ถ้าจะมีความรักอีกสักครั้ง ขอแบบที่ดีและเชื่อใจกันเถอะนะ……ไม่อยากเปลี่ยนแฟนบ่อยๆ

เป็นการ์ตูนสำหรับเด็กๆที่ดูแล้วตลกร้ายจริงๆครับ….นั่งดูไปอมยิ้มไปสำหรับคนที่ไม่เคยดูนะครับ..จะได้ไปหามาดูกัน

ซามูเอล แลงฮอร์น คลีเมนส์

เมื่ออายุได้ 4ขวบ ครอบครัวได้ย้ายไป Hannibal,Mississippi (เมื่องชื่อดังในเรื่องเหยียดผิวในสมัยก่อน) และที่เมืองท่าแห่งนี้นี่เองที่เป็นแรงบัลดาลในเค้าโคลงเมืองที่อ้างอิงในนิยายทั้ง2เล่มข้างต้น

ในเวลานั้น mississippi เป็นเมืองแห่งทาส  เลยทีเดียว มาร์ค ทเวน ในวัยหนุ่มได้มีความคุ้นเคยกับ ระบบทาสเป็นอย่างดี และต่อมาเค้าได้ใช้มาเป็นข้อมูลในงานเขียนของเค้า

มีนาคม 1847 เมื่อมาร์ค ทเวน อายุได้11 ปี  พ่อของเค้าได้เสียชีวิตลงด้วยโรค ปอดบวม  ปีถัดมาจึงได้มาเป็น ช่างพิมพ์ฝึกหัด จน 1951 ได้มาทำงานเป็นพนักงานเรียงพิมพ์  ,ผู้ช่วย ผู้เขียนบทความ และผู้ช่วย นักเขียนการ์ตูนล้อเลียนใน วารสาร Hannibal ซึ่งพี่ชายของเค้าเป็นผู้ดูแลอยู่

พอ 18 ปี ได้ออกมาทำงานเป็นช่างพิมพ์ ที่  New York City, Philadelphia, St. Louis and Cincinnati ได้เข้าร่วมกับสหภาพ และศึกษาหาความรู้ด้วยตัวเองจาก ห้องสมุดประชาชน ในช่วงเย็น (นับเป็นสิ่งยืนยันได้เลยว่าขอให้เอาแหล่งความรู้เข้าใกล้ประชาชนให้มากที่สุดเราอาจจะได้ บุคคลคุณภาพที่ขาดโอกาสในการเรียนเพิ่มขึ้นก็ได้ อัจฉริยะอาจจะซ่อนอยู่ในหลายๆคนเพียงแค่ต้องยื่นโอกาสให้เค้าเท่านั้น) ซึ่งเป็นแหล่งความรู้อันมโหฬาร มากกว่าที่เค้าจะหาได้จากในโรงเรียน

จนเมื่อ อายุ22 ปี ได้กลับไปที่ missouri เดินทางทัศนาจรจาก New Orleans ลงไปจนถึง Mississippi  และการเดินทางโดยเรือกลไอน้ำนี่เองเป็นแรงบัลดาลใจให้ มาร์ค ทเวน
มุ่งมั่นที่จะเป้นคนบังคับเรือกลไอน้ำ ซึ่งเป็นอาชีพที่รายได้ดีทีเดียว 250ดอลล่าต่อเดือนในสมัยนั้น ราว 155,000 ดอลล่าต่อปี ในปัจจุบัน มาร์ค ทเวน ใช้เวลาในการฝึกหัดอยู่ 2 ปี ก่อนที่จะได้รับใบอนุญาตในการขับเรือกลไอน้ำ ในปี ค.ศ. 1859 ในการฝึก มาร์ค ทเวน ได้ทำงานร่วมกันกับเฮนรี่ น้องชายของเค้า เฮนรี่ ถูกฆาตกรรม ในวันที่ 21 มิถุนายน  เมื่อเรือกลไฟเขาทำงานที่ Pennsylvania ทเวน รู้ล่วงหน้าถึงการตาย ครั้งนี้ จากความฝันของเค้าเมื่อ 1เดือนก่อนหน้า  และนั่นก็เป็นสิ่งดลใจให้เค้าสนใจ ศึกษาเรื่องเกี่ยวกับ parapsychology และยังเป็น สมาชิก ของ Society for Psychical Research มาร์ค ทเวน ต้องใช้ชีวิตคนเดียวต่อมา และเขายังคงทำงานที่นั่นจนกระทั่ง อเมริกาเกิดสงครามกลางเมือง เกิดความยากแร้น เส้นทางในแถบ Mississippi จึงถูกยกเลิกไป…

เอาละ ยังมีต่อนะไว้ว่างๆก่อน จะมาเขียนต่อ….

สระผม….โอ๊ะๆๆๆๆๆใช่เลยกลิ่นเดียวกับเมื่อเช้าเลย….เวงจริงๆดันเอาแชมพูมาอาบน้ำ แหม….ถึงว่า ขนตามตัว นุ่มสลวย เงางามผิดสังเกตุ….เฮ้อ..เลยอาบน้ำอีกรอบโดยปริยาย อีกหน่อยคงเผลอหยิบยาล้างตามาดื่มแทนยาแก้ไอแน่ๆ

……วันนี้ตอนที่ตื่นขึ้นมาก็รู้สึกแปลกๆ ตอนที่มองนาฬิกา เห็นเป็นเวลา 10.50 น.  เอ๊ะ !! ทำไมเรานอนน้อยจัง เพราะเมื่อคืนเราก็เล่นเน็ต แชทกับเพื่อนๆจนถึง 7 โมงเช้า ปกติมันต้องตื่นโน่น 4-5 โมง

เย็น พยายามที่จะหลับต่อ แต่ทำยังไงๆมันก็นอนไม่หลับ เลยจำใจต้องลุกออกจากเตียง นั่งนึกว่าจะทำอะไรดี ไหนๆก็ตื่นมาซะเช้าแล้ว นึกขึ้นได้ว่าเคยคิดที่จะจับกองหนังสือที่กองอยู่ตามที่ต่างๆภายในบ้าน มาจัดระเบียบเรียงลำดับและยัดใส่กล่อง ก็เลยลุกขึ้นเดินรวบรวมหนังสือทั้ง หนังสือการ์ตูน นิตยสาร ต่างๆ พ๊อคเก็ตบุ๊ค และกอง DVD สำหรับอันหลังเอาไว้ก่อนตอนนี้ขอแค่หนังสือ พอรวบรวมมาเสร็จก็เริ่มรู้สึกเลยว่างานนี้เหนื่อยแน่ๆ เพราะมันเยอะกว่าที่คิดมากเลย กว่าจะเสร็จก็ปาไป 1 ทุ่ม ทั้งเหนื่อยทั้งร้อน แต่ก็มีเรื่องที่ทำให้รู้สึกดีๆนะ บางทีหนังสือบางเล่มที่พอหยิบขึ้นมาก็ทำให้เรานึกถึงช่วงเวลานั้น เราทำอะไรอยู่ เล่มนั้นใครซื้อให้นะ เล่นนี้จิ๊กเพื่อนมา อะไรทำนองนั้น เจอหนังสือการ์ตูนที่เคยอ่านมาเมื่อ 10 ปีก่อน โห…ต้องแยกเอาไว้ก่อนเลยเอาไว้อ่านอีกรอบ ความรู้สึกเด็กๆที่ซ่อนอยู่ในตัวทำให้เรามีความสุขจัง เดินมายืนริมหน้าต่างห้อง มองหน้งสือในมือ ก็อดใจไม่ได้ที่จะยิ้มที่มุมปากเวลาที่อ่านไปในแต่ละหน้า เป็นความรู้สึกบริสุทธิ์ๆแบบเด็กๆไม่ต้องคิดอะไร ไม่ต้องกังวลกับปัญหาต่างๆ ทั้งเรื่อง งาน เงิน แฟน แบบผู้ใหญ่ อยากกับไปเป็นเด็กจังเลย…เฮ้ออออออ ทำไม Doraemon ถึงไม่มีจริงๆนะ จะได้ใช้ของวิเศษ ให้ย้อนเวลาไป……….เอาล่ะก็เป็นวันเหนื่อยๆแต่ให้ความรู้สึกดีๆ และวันนี้ก็ยังเป็นวันแรกที่เริ่มจะเขียน Blog ของตัวเองซะด้วยสิ แฮ่ะๆ……จบดีกว่าเดี๋ยวจะไร้สาระซะก่อน